.gif)
Versión en

NON FORON NOTICIA
Entre o 22 e o 24 de Abril,
tivo lugar en Fisterra, no IES Fin do Camiño, que
nome máis acaído, precisamente neste Ano Xacobeo, o
II Encontro Nacional de Mediadores de Conflitos,
un proxecto de agrupación de centros escolares
financiado polo Ministerio de Educación no que
participan, ademais do citado de Galicia, o IES
Portada Alta de Málaga, o Montes Obarenes de Miranda
do Ebro, e o Alto Nalón de Asturias.
Un magnífico proxecto,
denominado Arce, que supón a unión de varios centros
de diferentes CC.AA. arredor da convivencia escolar
e o estudio de estratexias como a mediación, o
alumnado axudante e as aulas de convivencia, no que
rapaces e rapazas de diferentes lugares do Estado,
comparten, durante varios días, as súas experiencias
mediadoras, aprenden a enfrontarse con simulacros de
conflitos e a utilizar diverso material didáctico.
Unha maneira extraordinaria de cooperar, superar
medos e dúbidas, así como de coñecer as mellores
práticas para ser unha boa persoa mediadora.
Pola súa parte, o seu
profesorado traballou na redacción dun Manual de
implantación do servizo de mediación escolar para
que sexa de utilidade a outros moitos centros. Todo,
nesta ocasión, coordinado desde Galicia, desde
Fisterra, como antes o foi por Málaga, e da man dun
equipo directivo moi dinámico, un exemplo de bo
facer, desde hai anos, en materia de conflitividade
e convivencia escolar.
Tiven ocasión de estar
invitado no Acto Inaugural e debo destacar que son
deses momentos emotivos, ilusionantes, nos que
sentimos que o noso traballo, moitas veces calado,
da froitos excelentes, como son esas mozas e mozos,
maioritariamente mozas, que fan de mediadoras de
conflitos nos seus respectivos centros, que
titorizan a rapaces menores, que son parte esencial
de calquera plan de mellora da convivencia escolar,
e que o fan, desinteresadamente, cunha alegría e
ilusión que contaxian para seguir redobrando os
esforzos e facer do diálogo, da comunicación, do
acordo, da concordia, as mellores maneiras de
abordar calquera clase de conflito.
E non foron noticia. E apenas
tivo difusión. A gran maioría dos colexios e dos
institutos de Galicia non saben nada desta
experiencia. Que pouco ten que ver coa “realidade”
que habitualmente publican os medios. Comprendo que
a normalidade non sexa obxecto do foco mediático.
Pero que inxusto é. Moitas veces, unha simple pelexa
á porta dun instituto ocupa a portada dun periódico
ou sirve para abrir un telexornal. E isto da unha
imaxe distorsionada da realidade educativa actual.
Somos máis de 800.000 profesores e preto de 9
millóns de estudantes. A inmensa maioría son como os
de Fisterra, conviven pacificamente, resolven
razoablemente ben os seus conflitos, traballan na
mellora da conviencia, cooperan, estudan, xogan, e
son felices. Sen embargo, están invisibilizados. Non
existen. Que lástima. Non son noticia. Por iso,
precisamente por iso, hoxe, como humilde
compensación, quero mandarlle publicamente os máis
sinceros parabéns ó profesorado e ó alumnado do Fin
do Camiño. Que menos... porque alá, no fin do
camiño, onde o sol cae cada tarde, no mar océano,
vale a pena mirar... e aprender.
E o Observatorio Galego da
Convivencia Escolar, non debera facer o mesmo?
Manuel Dios Diz
é mestre, licenciado en Xª e Hª pola USC, preside o
Seminario Galego de Educación para a Paz.
23/04/2010
Enviar a un amigo
RELACIÓN DE ARTÍCULOS
PUBLICADOS en
EDUCAsites.net
Búsqueda de Artículos en Google Académico: